CARA ROSAPAN...
Poesia dedicata alla professoressa Maria Teresa Rosapane... scritta d'impulso dopo l'ennesima sua sparata... E' un pò forte, ma credo che rispecchi i sentimenti del 95% dei suoi alunni...
Cara Rosapan,
t'arapress o mazz chian chian
Tu piens o Dolce Stil Nov
E maritt chiav a Castel Dell'Ov
Cu 'na hostess polacca
Ca e l'italian nun capisc n'acca
Ma rispett a te è na signor
Vist ca nu scass o cazz a l'ati prufssur.
Ma che cazz t n fott ro student tuoj
Tant pò quand arriv a cas so cazz re suoj:
Rcimm na parol e simm scustumat
Nun parlamm e simm impreparat...
Oi nè!
Ma che cazz vuò a me!
Ma va aisà a mmerd
Vir nu poc sta mezza stord
A gente e te s mett paur
E Pur a mort si t ver n'facc cagn mstier
E tu continui a fa a fascist
Guardi tutti dall'alto in basso, ma vir a chest...
ROSAPA'! Arricuordt: a vit è na livell...
Nuj là for amma campà
Ma tu ccà dint ara schiattà:
N'da sti quatt mur m par a reggent,
Ma la for... tu... nu val o cazz e nient.


0 Commenti:
Posta un commento
Iscriviti a Commenti sul post [Atom]
<< Home page